Loading
دل به دِریا زِده بودُم که بِراش ماهی بیارُم یه سبد صدف بسازُم رو سرِش تاج بزارُم اما غافل که ای دِریا یه روزایی طوفانی میشه یه دوسالی برنِگردی عشق تو افسانه میشه اکه فراموشُم نشُد چیشاش صِدای قِشنگش چی؟ اگه نرفت اَتوو خاطرُم قِد و بالای بلندش چی؟ اگه نرفت کِسی تو دلُم تا آخر عمرُم یه غِریبه جا مونه پر کنه غِم نگاش خوندش چی؟ زیرِ اوو نخلِ بلندو سِرِ او کیچه قِشنگو موبا یه ضرب و نیمبون اکه فراموشُم نشُد چیشاش، صِدایِ قِشنگش چی؟ اگه نرفت اَتوو خاطرُم قِد و بالای بلندش چی؟ اگه نرفت کِسی تو دلُم دیگه تا آخرِ عمرُم یه غِریبه جا مونه پر کنه غِم نگاش خوندش چی؟ تو با اوو دامنِ زردوو مِگه اَ یاد مو میره؟ ای همه خاطره بازی تو ای قِصه هارِ باکی؟ دوباره میخوی بسازی؟
