Loading
همش تقصیر تو بوده که ابری شد هوای من روزامم مشکی رنگ کردی درست مثله شبایه من تو رویا راه میرفتیم عجب حالو هوایی داشت نه بارون بند میومد نه کوچه انتهایی داشت ولی یه عصر پاییزی گره از قلب ما وا شد از اون سرمای بی احساس دل ما باز تنها شد گلایی رو که پس دادی میدیدم رو تن دیوار اونا خشک میشدن کم کم تو اون روزایه بی تکرار تو دنیات من کجا بودم اینو هیچ وقت نفهمیدم ولی هر لحظه دنیامو تو چشمایه تو میدیدم نه تنهایی دلم خوش بود نه میشد که کنارت موند چه راحی مونده این روزا به جز اینکه بیادت خوند تو دنیات من کجا بودم تو دنیات من کجا بودم ولی یه عصر پاییزی گره از قلب ما وا شد از اون سرمای بی احساس دل ما باز تنها شد گلایی رو که پس دادی میدیدم رو تن دیوار اونا خشک میشدن کم کم تو اون روزایه بی تکرار تو دنیات من کجا بودم اینو هیچ وقت نفهمیدم ولی هر لحظه دنیامو تو چشمایه تو میدیدم نه تنهایی دلم خوش بود نه میشد که کنارت موند چه راحی مونده این روزا به جز اینکه بیادت خوند
