Loading
از بس از دور بوسیدمت رنگای عکسا رفتن حیف منی که کوچه ها رو تنها تنها رفتم طاقت اگه آدم میشد تصویر اون من بودم ترکت نکردم چون یه عمریه بهت آلودم تو قلب دور از سینمی آینده ی غمگینمی کاشکی حریفم هرکسی جز روزگار بود دلتنگی موند از لحظه ها دنیا حسودی کرد به ما کاشکی که پشت این خزون بازم بهار بود
