Loading
موهات سفید شد مثل برف پشت شیشه میخوام که برگردم به روزای گذشته اما نمیشه اما نمیشه لبخند تو تصویر من از زندگیمه دلتنگیای تو ته دیوونگیمه کاش تا ته دنیا رو زانوهات بخوابم من خستم از دیدارهای نصفه نیمه یک لحظه از آغوش تو جایی نمیرم چیزی نمیخوام وقتی دستاتو بگیرم من واسه تو زندم وگرنه میشه هرروز از غصهی خطّای پیشونیت بمیرم پشتت که خم میشه جهانم تار میشه هفت آسمون روی سرم آوار میشه موسیقی لالاییای تو نباشه شب از صدای گریههام بیدار میشه از دور دلتنگیمو تو رویا بغل کن تا توی آغوشتو بخوام تا همیشه میخوام سکوت محض دنیا رو بگیره وقتی موسیقی آروم قلبت پخش میشه
