Loading
هنوزم فانوس این دهکده ام حرمت نفت و طلا تو خونمه تو رو با تموم حرفا دوس دارم اسمتون هنوز سر زبونمه واسه کاشی کاریات دلواپسم واسه حوضای عمیق نقاشی واسه آینه کاری طاقای نور واسه گنجشکک های اشی مشی هنوزم ساقه ی لاله های تو تازه از اشکای پنهون منه مشتی از خاکت و بردار و ببین تو رگاش نفت تو و خون منه اگه من مثل درختا ایستادم ریشه هام تو دستای تو محکمه رگام از تو خون می گیره شب و روز منو با اسم تو می شناسن همه مال من باش و نذار ستاره ها مث فانوسای مرده بد بشن وقتی سرما می زنه زمستونا از سر نعش درختا رد بشن
