Loading
رفتی حالا به کی بگم خیلی دلم تنگه برات میخوام به بار ببینمت سر بذارم رو شونه هات دوست داشتم با گلای سرخ می اومدم به دیدنت نه اینکه با رخت سیاه چشمای سرخ ببنمت گل و پر پر میکنم سر مزارت تا ابد بارونی چشمای یارت رفتی افسوس گل من تو در دل خاک از تو یادگاریه چشمای نمناک پاییز غریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم بود گل منو چرا چیدی گل من دنیای من بود گلم و ازم گرفتی تک و تنها زیر بارون حالا که نیستی کنارم میذارم سر به بیابون هنوزم بارون میباره تو میای انگار کنارم خودتم بهتر میدونی پاییز غریب و بی رحم اون همه برگ مگه کم بود گل منو چرا چیدی گل من دنیای من بود
